اولاً، اگر مش به اندازه کافی تمیز نباشد، فرزهای زیادی ایجاد می کند. برش های ناهموار در رشته های چمن مصنوعی تمام شده می تواند منجر به انقباض شود.
ثانیاً، اگر از تجهیزات تافتینگ اصلاح شده یا تجهیزات{0}}دست دوم برای تولید استفاده شود، چمن مصنوعی تولید می‌کند که با دقت بریده نمی‌شود و تعداد کمی که باز نمی‌شوند، به اندازه کافی پر نمی‌شوند و پدیده نامطلوب پرش سوزن را خواهند داشت.
علاوه بر این، استفاده از روش‌های چسباندن دستی و{0}خشک کردن در آفتاب باعث کاهش صافی کف چمن مصنوعی می‌شود و چسب به چمن می‌چسبد که منجر به مقاومت ضعیف در سایش و پیری می‌شود و چمن به راحتی می‌ریزد و عمر مفید آن را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
بدون تجهیزات پیشرفته سوراخ کننده، نفوذ آب چمن مصنوعی نیز تحت تأثیر قرار می گیرد. اگر تجهیزات نورد وجود نداشته باشد، چمن به درستی رول نمی شود و به راحتی چروک می شود و در نتیجه چسبندگی ضعیف در زمین و طول رول بسیار کوتاه برای حمل و نقل و تخمگذار ایجاد می شود.
اگر چمن مصنوعینخعملکرد عمودی ضعیفی داشته و بین نمونه و محصول نهایی از نظر کیفیت، تراکم تافت، ارتفاع چمن و غیره تفاوت قابل توجهی وجود دارد، در این صورت عمر مفید واقعی آن کوتاه شده و همچنین مستعد پیری و فیبریلاسیون خواهد بود.
